IT-SELF Małgorzata Osipczuk, www.it-self.pl, www.terapia-par-wroclaw.com
Forum Reklama Kontakt

Portal Pomocy Psychologicznej

Piątek 16 listopada 2018

Szukaj w artykułach

Wszystkie artykuły...

Artykuły

Jestem zdolny! Pomóżcie mi!

Autor: Maria Jolanta Długozima

Źródło: www.psychotekst.pl

Jestem zdolny! Pomóżcie mi!
Czyli "Jak organizować pracę z uczniem zdolnym?"
T. A. Edison: "Geniusz to 20% talentu i 80% potu"

Zdolne dziecko to marzenie każdego rodzica. Zdolne dziecko to duży kłopot nawet dla rodziców z tytułami naukowymi. Takie dziecko wymaga szczególnej uwagi ze strony rodziców i nauczycieli. Co zrobić, by nie przegapić talentu swego dziecka? W jaki sposób pomóc mu rozwijać swoje uzdolnienia? Największym grzechem pedagogicznym i rodzicielskim jest oczekiwanie od niego, by miało po prostu wysoką średnią ocen.

Zacznijmy jednak od poszukania odpowiedzi na pytanie: Jak rozpoznać zdolne dziecko? Już w wieku przedszkolnym obserwujemy wyraźne sygnały świadczące o ponadprzeciętnych możliwościach pociechy:

  • ok. 33% z nich przed pójściem do szkoły umie czytać i liczyć do 100
  • łatwo zapamiętują wierszyki i teksty piosenek
  • zadają mnóstwo pytań, szybko zauważają zmiany w otoczeniu
  • potrafią długo skupiać uwagę na czynności, które je interesuje
  • mają bogatą wyobraźnię
  • są niezależne, samodzielne, nie lubią gdy się im pomaga
  • ponieważ są niezależne i bronią swego zdania, często spostrzegane są przez otoczenie jako dzieci "trudne"
  • docierają do nich tylko racjonalne argumenty
  • dostrzegają każdą niekonsekwencję dorosłego
  • unikają rutynowych czynności
  • mogą mieć trudności ze znalezieniem wspólnego języka z rówieśnikami

Istnieje wiele sposobów identyfikacji dziecka zdolnego w szkole. Należy jednak pamiętać, że żaden z nich, występując w izolacji, nie daje gwarancji uniknięcia błędu. Przyjrzyjmy się zatem sposobom identyfikacji uczniów zdolnych.

Sposób identyfikacji
Możliwe błędy
1. Nominacja przez nauczyciela
Nie jest sposobem obiektywnym z powodu różnic w doświadczeniu i kwalifikacjach nauczycieli, subiektywizmie w odbiorze dziecka jako osoby, znanych w psychologii pomyłek w ocenie, wynikających z istnienia efektu generalizacji i efektu "halo"
2. Wyniki sprawdzianów wiadomości
- możliwy błąd to sytuacja, w której wysoki wynik w testach wiadomości jest efektem bardzo dobrego poziomu nauczania, a nie możliwości dziecka
- testy wiadomości są na niskim poziomie, brak profesjonalizmu w ich opracowaniu
3. Iloraz inteligencji - ocena uzyskana w teście inteligencji
- błędy w identyfikacji występują gdy:
- test wykonuje osoba bez profesjonalnego przygotowania lub doświadczenia
- zły dobór testów (bardziej rzetelne są testy indywidualne niż grupowe)
- złe nastawienie dziecka do osoby badającej lub sytuacji badania
4. Zwycięstwo w konkursach
Błędy najczęściej popełniane przy tym sposobie identyfikacji to: niski lub zawyżony poziom samego konkursu, niski poziom kwalifikacji jury, sposób przygotowania uczestników konkursu (czy samodzielnie, czy przy intensywnej pracy opiekuna), warunków wstępnych przystąpienia do konkursu
5. Nominacja przyznana przez eksperta
Wartość tej oceny jest zależna od stopnia fachowości eksperta w danej dziedzinie, jego pozycji zawodowej a także umiejętności porównania danego dziecka z osiągnięciami jego rówieśników. Najczęściej popełniane błędy to zbyt wysokie standardy wymagań, lub zbyt łagodne
6. Nominacja przyznana przez rodziców
Mimo, że rodzice najlepiej znają swoje dziecko to najtrudniej zachować im obiektywizm oceny, ponieważ ich osąd wypaczony jest więziami emocjonalnymi- wszyscy rodzice mają tendencję do przeceniania osiągnięć swego dziecka
7. Nominacja przyznawana przez grupę
Brak obiektywizmu w ocenie przez grupę rówieśniczą może być spowodowany jej antagonistycznym stosunkiem do zdolnego kolegi, zazdrością, obawą że jego wysokie osiągnięcia staną się standardem wymagań w klasie.

Jeżeli już uporaliśmy się z problemem identyfikacji dziecka zdolnego, pora zastanowić się nad możliwościami jego prawidłowej stymulacji, zarówno ze strony środowiska rodzinnego, jak i szkolnego. Nie warto zbyt pospiesznie "kanalizować" uzdolnień dziecka, w którym- być może- tkwią inne jeszcze, nieujawnione talenty. W jego wychowaniu powinny obowiązywać trzy żelazne zasady: cierpliwość, tolerancja i akceptacja. Rodzice, szkoła, w porozumieniu z poradnią psychologiczno- pedagogiczną, mogą rozważyć następujące możliwości:

  1. Przeniesienie ucznia do klasy programowo wyższej - to może być dobre rozwiązanie, ale nie należy zapominać, że przyspieszony rozwój intelektualny nie zawsze idzie w parze z rozwojem emocjonalnym i społecznym, dlatego też wskazana jest ostrożność w podejmowaniu tej decyzji i konieczna konsultacja z psychologiem, który oceni te aspekty w rozwoju dziecka.
  2. Wzbogacenie wybranych treści programowych (uczeń pozostaje w klasie z rówieśnikami) - to bardzo dobre rozwiązanie, ponieważ nie naraża dziecka na zmianę grupy rówieśniczej, pozwala rozwijać swoje uzdolnienia i zainteresowania z wybranych przedmiotów.
  3. Indywidualny tok zajęć - dobre rozwiązanie dla starszych uczniów. Dziecko realizuje rozszerzony program nauki, uczestnicząc w zajęciach z wybranych przedmiotów w starszych klasach lub korzystając z indywidualnych zajęć. Rodzi to jednak spore trudności w sfeze organizacyjnej (ułożenie planu zajęć), a od ucznia wymaga dużej dyscypliny i odpowiedzialności.
  4. Wprowadzenie dodatkowych zajęć specjalistycznych, niekoniecznie z przedmiotów nauczanych w szkole, np.: zajęcia z ekologii, astronomii, trening twórczości, trening umiejętności społecznych itp.
  5. Uczestnictwo w kursach, obozach edukacyjnych, dodatkowych zajęciach pozaszkolnych - to dobre rozwiązanie, ale niesie ze sobą koszty obciążające budżet rodziny. Pomocne w tej sytuacji byłyby instytucje świadczące nieodpłatnie możliwość uczestniczenia w zajęciach lub przyznające stypendia uczniom uzdolnionym.

Drodzy Rodzice - szczęśliwi lub zagubieni z powodu posiadania uzdolnionego potomka, niech podsumowaniem mojego głosu n.t. organizacji pracy z uczniem zdolnym będzie następujący dekalog:

  1. Zachowaj spokój i rozwagę.
  2. Służ pomocą w każdej sytuacji, ale nie "tresuj".
  3. Obserwuj uważnie rozwój emocjonalny i społeczny swego dziecka i zadbaj o jego prawidłową stymulację.
  4. Nie przegap kształtujących się uzdolnień.
  5. Zapewnij dodatkowe zajęcia, uwzględniając uzdolnienia , zainteresowania i chęci dziecka, a nie swoje ambicje.
  6. Nie obawiaj się utraty autorytetu.
  7. Zachęcaj do twórczego działania.
  8. Nie zachęcaj do nadmiernej rywalizacji.
  9. Pamiętaj, że ocena szkolna ma wartość subiektywną i nie powinna być dla dziecka wartością samą w sobie.
  10. Wzmacniaj i rozwijaj zainteresowania dziecka i pomóż w wyborze kierunku kształcenia, pamiętając, że ostateczny wybór należy do niego!
Bibliografia: F. Painter- Kim są wybitni? PWN W-wa; 1993
J. W. Eby, J. F. Smutny- Jak kształcić uzdolnienia dzieci i młodzieży; PWN W-wa 1998.
D. Lewis- Jak wychować zdolne dziecko; PZWL W-wa 1988.
D.Goleman- Inteligencja emocjonalna; Media Rodzina 1997
K. J. Szmidt- Lekcja twórczości [w:] "Charaktery", styczeń 2003 nr 1.
J. Heidtman- Czytaj napisy [w:] "Charaktery", maj 2001 nr 5.
A. Kowalczyk- Pani woli zdolne dzieci[w:] "Charaktery", marzec 2001 nr 3.
W. Dobrołowicz- O roztargnionych uczniach i geniuszach
[w:] "Charaktery", październik 2001 nr 10.

Źródło: www.psychotekst.pl

(publikacja: 2003-01-24)

<< powrót

Wszystkie artykuły...

BEZPŁATNA POMOC PRAWNA
I PSYCHOLOGICZNA

Wolni od Przemocy

Książki

DogoterapiaDogoterapia

Kasper Sipowicz, Tadeusz Pietras, Edyta Najbert
Wydawnictwo Naukowe PWN

Zawód psycholog. Regulacje prawne i etyka zawodowaZawód psycholog. Regulacje prawne i etyka zawodowa

Dorota Bednarek
Wydawnictwo Naukowe PWN

Profilowanie kryminalneProfilowanie kryminalne

Scotia J. Hicks, Bruce D. Sales
Wydawnictwo Naukowe PWN

Przekleństwo perfekcjonizmu. Dlaczego idealnie nie zawsze oznacza najlepiejPrzekleństwo perfekcjonizmu. Dlaczego idealnie nie zawsze oznacza najlepiej

Malwina Huńczak
Wydawnictwo Samo Sedno

Komunikacja niewerbalna. Autoprezentacja, relacje, mowa ciałaKomunikacja niewerbalna. Autoprezentacja, relacje, mowa ciała

Monika Maj-Osytek
Wydawnictwo Samo Sedno

Najwybitniejsze kobiety w psychologii XX wiekuNajwybitniejsze kobiety w psychologii XX wieku

Sibylle Volkmann-Raue, Helmut E. Lück
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Zrozumieć dziecko wykorzystywane seksualnieZrozumieć dziecko wykorzystywane seksualnie

Magdalena Czub
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

BĄDŹ NAJLEPSZĄ WERSJĄ SIEBIEBĄDŹ NAJLEPSZĄ WERSJĄ SIEBIE

Adams Linda
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

I ŻYLI DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE. Jak zbudować związek idealny?I ŻYLI DŁUGO I SZCZĘŚLIWIE. Jak zbudować związek idealny?

Willard F. Harley jr
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

DIAGNOZA W SOCJOTERAPII. Ujęcie psychodynamiczneDIAGNOZA W SOCJOTERAPII. Ujęcie psychodynamiczne

Wilk Maciej
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

PEDOFILIA. 30 wywiadów z pedofilamiPEDOFILIA. 30 wywiadów z pedofilami

Douglas W. Pryor
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

W PUŁAPCE MYŚLI Jak skutecznie poradzić sobie z depresją, stresem i lękiemW PUŁAPCE MYŚLI Jak skutecznie poradzić sobie z depresją, stresem i lękiem

Steven C. Hayes, Spencer Smith
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Nieśmiałość. Zmień myślenie i odważ się być sobąNieśmiałość. Zmień myślenie i odważ się być sobą

Magdalena Staniek
Wydawnictwo Samo Sedno

Zaburzenia psychosomatyczne w ujęciu terapeutycznymZaburzenia psychosomatyczne w ujęciu terapeutycznym

Agata Orzechowska, Piotr Gałecki
Wydawnictwo Continuo

TEST DO BADANIA ROZUMIENIA MOWY U DZIECI I DOROSŁYCHTEST DO BADANIA ROZUMIENIA MOWY U DZIECI I DOROSŁYCH

Elżbieta Szeląg, Aneta Szymaszek
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne

Wszelkie prawa zastrzeżone © Copyright 2001/2018 Psychotekst.pl - Psychotekst.com